Een opdracht begint altijd met enkele basisvragen. Wat is je boodschap? Wie wil je bereiken (doelgroep)? Welke middelen heb je (medium)? Al die dingen samen bepalen wat je wel kunt doen en wat niet. Hoever je hierin gaat is dan ook nog afhankelijk van durf en openheid.
Consortium de Rank organiseert onderwijs in gevangenissen. Zij hebben elk half jaar een brochure waarin alle opleidingen opgesomd staan.
Wat is de doelgroep? Alle gevangenen
Wat is de boodschap? Lees de brochure en schrijf je in!
Welke middelen heb je? Niet veel.
Die laatste vraag is een moeilijke in dit geval. We kunnen als vormgever op geweldige dingen komen, maar in een gevangenis kan je weinig doen en dan ben je ook nog afhankelijk van wat het beleid in die gevangenis wil toelaten. Het komt er op neer dat je enkel beschikt over flyers en affiches. De affiches zijn heel beperkt en kunnen enkel op prikborden tussen een ander arsenaal aan affiches hangen. Ook de flyers zullen in hun brievenbus gestopt worden tussen een hoop ander flyers.
Dus moeten we opvallen tussen de massa.
De onderwijsbrochure is voor de meeste gevangenen niet meteen dé brochure waar ze naar uit kijken. Je moet hen nog extra aanmoedigen om deze te bekijken. We zijn dan begonnen met het maken van teasers, liefst zonder teveel ‘onderwijs’ erop. Zo zijn ze al verbaasd over wat ze zien of lezen en benieuwd waarover het gaat.
Het beeld van deze ‘teaser’ komt dan een paar weken later terug op de brochure, zo maken ze de link met die ene rare affiche die er een paar weken geleden gehangen heeft. Het is niet de bedoeling dat ze meteen doorhebben waarover het gaat bij de teaser, maar eerder dat ze geprikkeld worden.
Natuurlijk is het not-done om met een naaktkalender af te komen… (hoewel dit succes gegarandeerd zou zijn ;-))
Ons eerste teaser was een deurhanger met als slogan “Ik kom vrij en ik neem mee”. Met hieraan gekoppeld een beeld dat hun bezittingen weergeven en daarbij ook een diploma dat ze in de opleidingen verdiend hebben…
Deze deurhanger werd twee weken voordat de brochure er was aan hun deuren gehangen.
Het beeld van de deurhanger komt terug op de brochure
Hieronder vind je een andere teaser.
Affiches met kunstwerken werden overal opgehangen. Onder het kunstwerk vind je informatieplaatje waarop staat geschreven wie dit gemaakt heeft en hoe…
Klik hier voor een grotere versie.
Klik hier voor een grotere versie.
Klik hier voor een grotere versie.
Het is soms moeilijk om dagelijks nieuwe spetterende ideeën op tafel te leggen. Soms ben je zo diep bezig met een ontwerp dat er elementen van dat ontwerp in een volgende opdracht terugkomen. Daar is niks mis mee. Je bent geen fabriekje dat creativiteit produceert. Je bent een mens. Mensen hebben hun limieten en beschikken niet over superkrachten. De hersenen hebben tijd nodig om ruimte te maken of zich te laten inspireren.
In drukke periodes is er geen ruimte en gebruik je een idee gewoonweg ook voor een andere opdracht. Dit was het geval met het t-shirtontwerp van Homer (muziekband) en de brochure van De Steiger (Cultuurcentum in Boom).
Voor Homer heb ik destijds een tattoo gemaakt als t-shirt design.
En tegelijkertijd was er het concept ‘anker/marine’ voor De Steiger in Boom. Het ging meer over een soort van ankerplaats. Meteen dacht ik aan mijn tattoo-concept waar ik de dag van tevoren mee bezig was. Voila, zo simpel kan dat zijn.
Het ene seizoen positief gezet. Het andere seizoen negatief gezet.
Voor de hoofstukpagina’s heb ik een illustratorstroke ontworpen in de vorm van een koord om deze letters te tekenen. Op de wacom tekende ik dan de letters…
Het was weer zover. De enigste plek waar ik eigen werk op een hoopje bij elkaar zie. Altijd leuk om rond te toeren, werk te herkennen, bekijken en het werk van een ander (of dat van uw eigen) te bekritiseren.
Er stond een volledige Hanna-stand. (Goedele Liekens en Kaat Bollen).
Het is eigenlijk de binnenkant die telt.
En wie komen we daar tegen! Dominic van Heupen, mijn concullega!
De twee mooiste covers van ‘t jaar, al zeg ik het zelf.
Boeken met esoterisch gehalte, door mij, Dominic en collega Benjamin Martijn!
Ook heb ik deze keer de stand van Linkeroever Uitgevers gevonden!
Lijstjes maken, Nog steeds Geil? en Cava en Klaprozen .
Er waren er nog meer, maar het werd ons wat te warm in die grote hal. Het leek alsof ze de chauffage op maximum hadden gezet. Of was het omwille van al dat heet volk in de zaal?
Wij zijn er van tussenuit gemuisd en hebben de frisse buitenlucht opgezocht. :-) Volgend jaar maar weer en meer…
reageren [1]
Vandaag is het de lancering van het WVTC (Worldwide Virtual Theater Carrousel). Het is een zeer mooi en veelbelovend initiatief van vier organisaties over heel de wereld. Ik citeer: De Wereldwijde Virtuele Theater Carrousel is een netwerk van artistieke organisaties en personen die via internet, film en multimedia nieuwe ideeën en creatieve projecten uitwisselen, ontwikkelen en toepassen. Het is sowieso veel meer dan dat. Hiervoor heb ik een look en feel mogen maken. Duall heeft het gehele platform geprogrammeerd. Meer informatie kan je vinden op de website .
Bij zo’n projecten heb je het gevoel dat je werk iets positiefs kan betekenen in de wereld. Zeer bevrijdend.
Een tijdje terug vroeg Linkeroever Uitgevers mij om een sjabloon van een reeks chick-thrill te maken, met andere woorden een reeks van thrillers voor vrouwen (what is in a name eh). Dit leek me wel een leuke uitdaging.
Een cover wordt meestal maanden op voorhand gemaakt, soms moet het boek nog half geschreven worden. Het moet meestal heel snel gaan, omdat het in de verkoopsfolder terecht komt.
De idee was om met beelden te werken die gesatureerd zijn, maar waar er één bepaalde kleur geaccentueerd wordt. Die kleur wordt verder gebruikt in typografie en in andere elementen.
Het is niet altijd evident om zo’n beeld te laten maken. Je moet de juiste fotograaf hebben, iemand die heel snel en flexibel kan werken. Geen beeldenbanken deze keer, ik wou een bepaalde stijl en die vond ik bij Myra Olislaegers .
Haar eigen werk vind ik sereen en eenvoudig. Haar foto’s hebben een bizarre maar mooie sfeer.
Het leuke is dat ik Isabelle Dams (schrijfster Lijstes Maken) zo af en toe tegenkom in het Antwerpse leven. En dat we elkaar een tikkeltje kennen. Heel fijn om voor haar een boekcover te doen.
Het liefst van al maak ik boeken met een doorlopend beeld. Dat maakt het boek compleet, vind ik persoonlijk.
Nu zaterdag (5 maart) heeft Myra een opendeurdag in haar gloednieuwe studio in Leuven. Het adres is Naamsevest 94 in Leuven en tussen 10 en 19u kan iedereen daar terecht. Je krijgt zelfs een gratis portret en een kortingsbon. Allen daarheen zou zeggen.
reageren [1]